Exterieurkenmerken van het Arabisch volbloedpaard

Ondanks verschillende types, fokrichtingen‚... wordt er algemeen aangenomen dat er een "standaardtype" (=ideaalbeeld) bestaat dat een identiteit geeft aan het ras. Indien een paard sterk voldoet aan de kenmerken die in de standaard staan beschreven dan wordt gesproken van een paard "met veel type". De meest opvallende karakteristieken van het Arabisch volbloedpaard zijn:

• Hoofd: het hoofd van het Arabisch volbloedpaard vertoont de meest karakteristieke raskenmerken. Het hoofd is kort en wigvormig. Het voorhoofd moet enigszins bol zijn tussen de ogen; dit wordt duidelijk wanneer men het paard in profiel bekijkt: men ziet het voorhoofd in een bolle, gebogen lijn lopen tot op één derde van het neusbeen en doorlopen in een holle lijn.
  De onderkaakbeenderen zijn opvallend groot en rond. 
  De neusgaten liggen iets hoger; de neusvleugels eindigen niet naast maar op de rug van de neus. In actie of bij opwinding staan de neusgaten wijd open en krijgt het hoofd, ook door de grote ogen, een bijzonder fraaie expressie.
  
  De oren staan dicht bij elkaar, zijn fijn gesneden en vaak is de spits naar binnen gekruld.
  
  De ogen zijn groot en vol uitdrukking; ze bevinden zich eerder laag in het hoofd en staan ver uit elkaar (breed voorhoofd).
• Hals - schouder: de overgang van de hals naar het hoofd dienst via een sierlijk gebogen bovenstuk van de nek, gevolgd door een klein recht stukje, plaats te vinden.
  De hals ontspringt boven uit de borst en wordt bij opwinding zeer hoog gedragen. De schouder is lang en dient schuin naar achter gelegen te zijn.
• Romp: De rug is kort en sterk; de lendenen zijn kort en breed. Rug en lendenen moeten goed gespierd zijn. In plaats van de bij andere rassen gebruikelijke 8 tot 10 ribbenparen heeft het Arabisch volbloedpaard er slechts 7. In plaats van 6 lendenwervels zijn er meestal maar 5 aanwezig en in regel slechts 16 in plaats van 18 staartwervels. De schoft is goed ontwikkeld en heeft voldoende lengte. Het kruis is lang.
  De bovenlijn van het kruis (het heiligbeen) loopt bijna horizontaal zodat de staart hoog aangezet is en in het verlengde van de rug ligt. Zeer karakteristiek is de staartdracht van de Arabische volbloed bij opwinding: de staart wordt dan recht omhoog gestoken of zelfs geheel over het kruis gedrapeerd.
• Benen: De benen zijn bij het Arabisch volbloedpaard een sterk punt; dit komt het best tot uiting in uithoudingsproeven. De benen zijn rank. De hoeven zijn hard en rond.
• Huid en haar: Het Arabisch volbloedpaard heeft een zeer dunne huid met een bijzonder fijne, zijdezachte beharing.
• Kleur: De kleuren zijn vos, bruin en zwart. Zwart is echter zeer zeldzaam. Nog niet vernoemd zijn de schimmels: schimmels (grijs) is in feite geen kleur maar een wijzigingsfactor en is een vergrijzing van de basiskleur.
• Schofthoogte: De gemiddelde schofthoogte is 1m50.

Aansluitend bij deze exterieurkenmerken dient er gesteld te worden dat het Arabisch volbloedpaard over enkele fysiologische bijzonderheden beschikt waarvoor dit paard nog meer waardering geniet:

• een goede spijsvertering
• soberheid bij het eten
• een groot uithoudingsvermogen
• een snel recuperatievermogen na grote inspanningen
• een hoge vruchtbaarheidsgraad
• een lange fok- en gebruiksduur

In vergelijking met andere paardenrassen is het Arabisch volbloedpaard op latere leeftijd volwassen, maar tegelijkertijd ligt de gemiddelde levensduur hoger.